De gestolen Adelaar.
Vierhonderd jaar nadat de laatste koning uit de stad was verdreven...
heerste de Republiek van Rome over vele naties,
maar kan het zichzelf niet besturen.
De stad is voortdurend in oproer door conflicten...
tussen de burgerbevolking en de adel.
De macht is gedeeld en in stand gehouden door...
twee militairen, de oude vrienden...
Gnaeus Pompey Magnus and Gaius Julius Caesar.
Eens werd Pompey door allen beschouwd als de betere van de twee,
maar terwijl de laatste acht jaar Pompey de vrede in Rome bewaarde...
voerde Caesar een oorlog in Gallië,
die hem rijker en populairder maakte.
De machtsbalans is aan het verschuiven...
en de adel raakt bezorgd.
Zelf van edel bloed,
is Caesar één met de gewone burger.
Zo'n man, een edele met soldaten, geld...
en de liefde van het volk, zou zichzelf koning kunnen maken.
Pullo, formatie!
Pullo!
Enkelvoudige formatie!
Schilden bij mij!
Terug in formatie, jij dronken dwaas!
Hergroeperen!
Legionair Titus Pullo is een held van het dertiende legioen...
maar kijk hen nu.
Justitia kent iedereens nummer.
Hij heeft een verschrikkelijke heiligschennis begaan,
en zal er met zijn leven voor betalen!
Net als elke man die de wet breekt.
Vechtersbazen en dronkaards worden gegeseld.
Dieven worden gewurgd.
Deserteurs worden gekruisigd.
Dat is het?
Ik begon me net te vermaken.
Voordat je...
Vercingetorix, zoon van Celtil,
hoofdman van de stam der Arveni,
commandant van het rebellenkamp van Alesia,
koning aller Galliers.
Wat zou je van hem willen hebben?
Caesar!
Caesar! Caesar! Caesar!
Hé, wat gebeurd er?
Hé, hierzo!
Jullie zeikdrinkende zonen van circus hoeren!
De hoofdman van de Galliers heeft zich aan Caesar overgeven.
De oorlog is over.
Zeg dat niet.
De mannen hebben twee dagen verlof gekregen om...
om de stad te plunderen en pleziertjes te hebben.
Ze zullen allemaal rijk zijn.
En ik zit hier!
Kom op, daarin!
Vierhonderd denari? Ben je gek geworden?
Dat is de bodemprijs.
We betalen de gebruikelijke prijzen voor handelaars en vruchtbare vrouwen, enzovoorts...
Van Pompey Magnus, meneer.
Zet de bodem dichter bij acht.
Mijn beste vriend en partner, Gaius...
Ik heb verschrikkelijk nieuws.
Vergeef me.
Ik vergeef je. Ik vergeef je.
Behandel mijn slaven goed. - Zal ik doen.
En mijn vader.
Zal ik doen.
Kus me.
Je haar.
Grappig.
Dit is geen miserabel oosters gepeupel.
Dit is de summum van de Gallische naties.
Verzadiging van de markt. Je kan ze nog niet eens weggeven.
Zeven, en daarbij blijft het. - Bij levering in Massilia?
Alsjeblieft! - Accoord. Handel de rest af.
Ik hoop dat je een goede prijs hebt gekregen voor die parasieten.
Voldoende.
Nieuws uit Rome?
Pompey schrijft.
Mijn dochter Julia is in het kraambed gestorven.
Ik rouw met jou.
Het kind?
Een meisje. Doodgeboren.
Pompey heeft een nieuwe vrouw nodig.
Caesar! Caesar! Caesar!
Meer van Caesars buit uit Gallie.
Caesar! Caesar!
Wat een vreselijk geluid maken plebs als ze blij zijn.
Dit is muziek.
Wacht tot Caesar ze aanzet voor ons bloed.
Dan hoor je iets verschrikkelijks.
Een grote beloning is uitgeloofd...
voor het terugbrengen van een slavin,
gestolen of er vandoor gegaan...
van het huis van Marius Dolabella.
Onder de bescherming van Pompey Magnus...
en Julius Caesar, heeft de senaat morgen zitting.
Let er op!
Onrust zal niet worden getolereerd.
Dat was heerlijk, Timon.
Twee hengsten zijn vandaag naar Rome gekomen.
Natuurlijk,
wat kinderlijk van mij.
Je wilt het paard.
Dat wil ik.
Maar ga nu niet mokken.
Dit was geen ontzien voor mij.
Ik heb altijd iets pervers erotisch gevonden...
aan geitachtige, kleine mannen.
Alsjeblieft, blijf niet drentelen, Octavianus. Kom binnen.
Ben geen angsthaas. Kom binnen.
Ik heb een paard gekocht.
Heb je?
Het beste paard in Rome, volgens allen.
Ik ben blij voor je.
Het is een cadeau voor je oud-oom.
Ik wil dat je het dier naar Gallie brengt...
en het hem persoonlijk geeft.
Waarom?
Nou, als hij terug is in Rome zal iedereen hem cadeau´s willen geven
Wij moeten de eerste zijn.
Ik betwijfel dat hij binnenkort naar Rome terugkeert.
De vijandigheid van de senaat zal hem weerhouden.
Wettelijk gesproken, is het niet... - Alsjeblieft, spreek niet over wetten.
Je weet hoe dat mij verveeld.
Het is een lange reis naar Gallie.
Juist. Jij, slechts een gewone jongeman,
riskeert je leven om je geliefde oud-oom te eren.
Alleen rijd je Caesars kamp binnen, gezeten op een edel witte hengst.
Dat is een cadeau dat hij niet vlug vergeet.
Alleen?
Nou, je zult genoeg slaven hebben.
Je zult helemaal veilig zijn.
En je zal mamma heel trots en blij maken.
Cato, de senaat hoort je.
Pompey Magnus....
Ik heb een vraag betreffende jou vriend en co-consul...
het liefje van Venus, Gaius Julius Caesar.
Waarom blijft zijn stoel leeg?
Waarom komt hij niet terug? Zijn ongeoorloofde oorlog is voorbij.
Gallie is reeds lang op haar knieën.
Waarom houdt Caesar zijn dappere soldaten...
weg van hun familie en vrienden?
Acht lange jaren,
heeft hij gezwelgd als een wolf
van het blood van Gallie,
en zichzelf monsterlijk verrijkt.
Waarom? - Ga zitten!
Waarom vergnoegd hij het gepeupel met wedstrijden, gevechten en ranzige feesten?
Waarom heeft hij de schulden betaald...
van iedere goddeloze idioot in deze senaat?
Waarom?
Ik zal je vertellen waarom hij deze dingen doet.
Hij wilt zich een kroon kopen.
Hij wilt de republiek vernietigen...
en Rome regeren...
als een bloeddorstig tiran!
Daarom!
Derhalve, stel ik voor...
dat Caesars gouverneurschap in Gallië onmiddellijk te beëindigen,
dat zijn legers worden afgedankt,
en dat hij naar Rome wordt geroepen om zich te verdedigen,
vanwege onwettige oorlogsvoering,
diefstal,
omkoperij,
en verraad!
Heel goed, Cato.
Vol energie en kleurrijk, als altijd.
Caesar...
is gul voor het volk...
omdat hij van het volk houdt, net als ik.
Het is het volk dat regeert, niet jij, goede edelman.
Het zijn Pompey's soldaten die heersen,
niet wij, de goede edelen.
Ik zal ons allemaal uren van nutteloos geprotesteer besparen...
en mijn consulair veto gebruiken voor jou motie.
Ja! - Ik zal niet...
Ik zal niet... - Stilte!
Zijn we kinderen? Laat de consul spreken.
Dank je, Cicero.
Ik zal niet... - Echter...
Als ik een paar woorden mag spreken eer je verder gaat.
Wanneer geconfronteerd met een hongerige wolf,
is het niet wijs het dier te prikkelen,
zoals Cato ons wilt laten doen.
Maar...
het is net zo dom...
om in het grommende beest...
als vriend te zien en je hand te reiken,
zoals Pompey doet.
Misschien wil je dat we in een boom klimmen.
Caesar is mijn broer door een heilige eed.
Ik ken zijn hart. Hij is mijn vriend...
een een trouwe zoon van de republiek.
En totdat iemand bewijst dat hij dat niet is,
zal ik hem nooit verraden.
Pompey Magnus, mijn beste man, goed je te zien.
Scipio, Cato.
Ik zou jullie niet voor liefhebbers van mime houden.
Je kent mijn dochter, Cornelia.
Weduwe van de nobele Publius die bij Carrhae stierf.
Cornelia, je echtgenoot was een groot Romein.
Ik dank je.
Vader, mijn aanwezigheid is niet gepast.
Er is een wellustige vrouw op het podium.
Was me niet opgevallen.
We zullen dan niet blijven hangen.
Pompey, een plezierige goedenacht.
Als het je behaagd, kunnen we onder vier ogen spreken?
Noch wij edelen alleen...
noch jij en je soldaten alleen kunnen Caesar vermorzelen.
Hou op.
Ik zeg niet dat je het wenst om Caesar te vermorzelen,
ik zeg alleen dat als je het wenste, je het niet alleen zou kunnen doen.
Ik heb geen behoefte aan jullie edelen.
Ik hoef maar te stampen met mijn voet...
en legioenen staan op in heel Italië!
Ik kan Caesar vermorzelen als een insekt...
als ik het wenste.
Ik wens het niet.
Zweer hem af, Pompey!
Zweer Caesar af!
Verenig je met ons en zijn kracht kwijnt weg.
Jij hebt de werkelijke macht.
Het is jou die het volk liefheeft.
Denk je dat ze Caesars naam nog steeds roepen...
als hij geen Gallische snuisterijen meer heeft om naar ze te gooien?
Denk je dat het mij uitmaakt welke namen in de straten wordt geroepen?
Niets is belangrijker.
Je vraagt me een vriend te verraden.
Ik kan het niet doen.
Goedenacht.
Gekke kleine broer.
Alles komt goed.
Is hij niet perfect? Net een kleine soldaat.
Hij is bang. - Onzin.
Romeinen zijn nimmer bang.
Hij is alleen droevig om zijn moeder te verlaten. Je bent niet bang,
niet waar, Octavianus?
Natuurlijk ben je dat niet. Tijd vliegt. Geef me een kus, mijn liefste.
Andros.
Breng hem veilig terug of ik gebruik de ogen...
van je kinderen als kralen.
Lyco, het paard... Niet te duur, hoop ik.
Het spijt me, mijnheer, het paard was alreeds verkocht.
Aan Atia van de Juliï.
Atia?
Ze stuurt het naar Galië...
Een geschenk voor Caesar.
Verdoem hem!
Moet hij alles hebben?
In ieder geval nu je toch naar Gallië gaat,
kan ik misschien twee vliegen in één klap slaan.
Laat me je bekijken.
Lelijk als altijd, vrees ik.
Helemaal niet. Ouderdom staat je, Brutus.
Hoe lang is het geleden?
Vijf jaar? - Nee, zes.
Wat slim.
Het is net een echt huis.
Ik betreur je verllies diep.
Julia en zo meer. Afgrijselijke geschiedenis.
Gecondoleerd, werkelijk.
Vertel me, hoe is het met je moeder?
Zoals altijd.
Ze stuurt je de groeten, wilt weten...
waarom je haar niet in maanden hebt geschreven.
Dat kan ik verhelpen als je mijn bode wilt zijn.
Ik heb verschillende brieven te versturen.
Als ik mezelf er toe kon brengen een ander paard te nemen.
Ik had geen idee dat Gallië zo ver weg was.
Brutus, mijn oude haan...
Wat op aarde doe jij hier?
Marcus Antonius, wat leuk.
Ik was op bezoek bij mijn neef in Narbo.
Hoe is het met die idiote neef van je?
Hij was... - Eigenlijk, het spijt me, heb ik haast.
Ik heb, laten we zeggen, een halve talent goud nodig.
Werkelijk?
Zie hoe hij me vertrouwd.
Voor de adelaar. - Vanzelfsprekend. Strabo!
Geef eerbare Marcus Antonius een halve talent goud.
Een halve talent goud. - En geen cent meer.
Meester.
Ik weet niet hoe je de man kan verdragen.
Hij houdt van vechten.
De manier waarop hij doorgaat, zou je laten denken dat hij geen familie heeft.
Hij heeft een vulgaire ondertoon. Het stoort me niet.
Wat is dat met de adelaar?
Mijn persoonlijke standaard is gestolen door rovers.
Een slechte zaak.
De legioenen hadden al heimwee en zeker toen de adelaar was verdwenen,
nu dreigt er muiterij.
De mannen denken dat het een zeker teken is van mijn neergang,
en ze schreeuwen om afdanking.
Ze leken niet zo ongelukkig.
Ze laten hun ongenoegen niet blijken. Dat zorgt voor een geseling.
Ik zeg je, Brutus.
Ik ben ten einde raad.
Meester Octavianus...
Vasio is slechts nog maar een paar mijl.
Raak me niet zonder toestemming aan.
Water.
Lucius Vorenus.
Je hebt hersenen.
Dat is wat de gerechtshoven zeggen.
Dus zeg me eens, als jij degene was die Caesars adelaar moest terughalen,
hoe zou je dat aanpakken?
Ik zou gevangenen van elke stam in Gallië nemen...
en ze één voor één kruisigen,
totdat eentje zegt waar de adelaar is.
Dan zou ik snel en stil met een of twee man er heen gaan en...
hem terugstelen. - Goed.
We denken hetzelfde.
Doe het.
Doe het, meneer?
Ik meen dat er een martel afdeling bij het derde is,
maar je mag je eigen mensen uitkiezen als je wilt.
Dat is een kwart talent, voor omkoping en zo.
Spendeer het wijs. - Mener.
Nee! Alsjeblieft, laat me eraf!
Laat me eraf!
Ik weet waar de adelaar is.
Spreek op.
De blauwe spanjaarden, ze kwamen voor één overnachting...
en reden toen naar de Cadurci landen.
Alsjeblieft! Alsjeblieft, Alsjeblieft. Laat me eraf.
Cadurci.
Fortuna pist weer op me.
Alsjeblieft, laat me eraf! - Haal hem naar beneden.
Forculus,
als jij de goede god bent voor deze kwestie,
roep ik je aan me te helpen.
Als je deze deur opent, dan...
offer ik je een prima wit lam,
of, als ik faal, als ik geen prima krijg voor een goede prijs,
dan zes duiven.
Dit, Foculus, zweer ik je.
Legionair Titus Pullo, sta op.
Wat doet hij hier?
Je wordt vrijgelaten op bevel van...
tweede speer centurion Lucius Vorenus.
Voer je plicht naar zijn voldoening uit, en de doemnis in de arena wordt je gespaard.
Ik wil niet eens staan naast deze zak, laat staan onder hem dienen.
Ik blijf hier, hartelijk bedankt.
Deze bevelen komen direkt van zijn excellentie Marcus Antonius zelf.
Jij gaat de adelaar van Caesar terughalen.
Ik? Caesars adelaar terughalen?
Brutus? - Moeder!
Je kan je niet voorstellen hoe goed het is om thuis te zijn.
Je bent bruin als een boon.
Het laat me er soldaatachtig uitzien.
Dat doet het, dat doet het.
Hoe is het met neef Marcellus? - Vervelend maar gezond.
En Casear? - Wie?
Ben niet wreed.
Is hij gezond? Vroeg hij naar me?
Vroeg hij?
Kan ik me niet herinneren.
Ik denk van niet.
Maar hij schreef je wel een brief.
Jij beest.
Liefste Servillia, vergeef mijn lange stilte.
Deze laatste lange maanden waren allen van bloed, ijzer en modder,
en geen tijd voor brieven aan vrienden.
Wees er zeker van dat ik met veel genegenheid aan je heb gedacht.
Ik verlang er naar om met jou alleen samen te zijn.
Veel genegenheid.
Verlang om met je alleen te zijn.
Denk je dat hij zulke dingen tegen zijn vrouw zegt?
Genegenheid? Wat is dat?
Hij kon niet 'liefde' zeggen.
Moest hij voor je op een harp tokkelen?
Hij is een soldaat, geen poëet.
De dag verstrijkt.
Onze gasten zullen aankomen.
Je rijdt goed. Bijna net zo goed als ik.
Pullo, je zult me correct aanspreken.
Bijna net zo goed als ik, meneer.
Ik, ik ben een natuurtalent. Mijn vader was waarschijnlijk een Ubian.
Waar heb je zo goed leren rijden?
Wat je wilt. Wilde alleen maar aardig zijn.
Mijn moeders mensen fokten paarden in Mutina.
Mutina, in de buurt van Regium? Daar ergens?
In de buurt. - Goed land.
Luister, meneer, bedankt voor het meenemen bij deze opdracht.
Een nobele manier het goed te maken. - Goedmaken?
Door me in deze troep te krijgen door me uit te schelden.
Denk er niet aan. - Nooit. ik zal het niet vergeten.
Titus Pullo vergeet nooit een gunst.
Wat bedoel je, 'hah'?
Wat denk je dat onze kans is de adelaar te vinden?
Dertiende faalt nooit, èh?
Kleine tot geen kans. De adelaar kan overal zijn.
Begraven, omgesmolten, verzonken op de bodem van de zee.
We jagen een zwarte hond in de nacht.
En de adelaar niet vinden is bijna hetzelfde als hem kwijtraken.
We zullen worden onteerd. Dus, koos ik jou...
omdat je al bent onteerd en veroordeeld te sterven.
Dus je hebt het helemaal niet goedgemaakt, dan?
Pullo, in feite ben je al dood.
Het verlies van een dronken dwaas schaadt het legioen amper.
Als ik dan al dood ben, meneer,
moet je uitkijken hoe je met me praat.
Ik heb niet te verliezen,
wat weerhoudt me je in kleine stukken te hakken...
en er vandoor te gaan?
Wat weerhoud mij, meneer?
Nou, als je eer als soldaat van het dertiende legioen niet voldoende is,
dan moet ik op mijn betere vechtkunst vertrouwen.
Betere vechtkunst?
Heel goed.
En natuurlijk, moet je inbeelden lang haar tot hier,
gigantische snorren, de gruwelijkste stank.
Ze eten alleen rauw vlees en wassen zich nooit.
Ze hebben een bewonderingswaardige gewoonte.
Ze effen hun politieke geschillen...
door één op één gevechten tot de dood.
Uitstekend idee. - Niet waar?
Moeder zeurt altijd tegen me om de politiek in te gaan.
Nou, het is onze familietraditie...
en plicht sinds...
vijfhonderd jaar.
Het is zo'n ontzettend saai gedoe.
Kijk, als de senaat de zaken regelde in de germaanse stijl,
zou ik zeker gaan om te kijken.
Ja, geen tergende aanklachten en eindeloze debatten.
Alleen zwaarden, dolken...
Veel meer onderhoudend. - Brutes, een moment.
Zeg me, jij kan goed beoordelen.
Hoe gaat het met mijn goede vriend Caesar?
Nou, hij is...
Hij is er beter aan toe geweest, denk ik.
Heel... Heel afwezig om eerlijk te zijn. Een beetje gedemoraliseerd.
Caesar gedemoraliseerd? Nooit.
Zijn standaard was gestolen.
Hoe liet hij zoiets dwaas gebeuren?
Ik weet het niet, maar zijn houding en verontwaardiging erover...
Je weet hoe de plebs over zulke dingen kunnen reageren...
Wanhopig om thuis te komen, muitend.
Ik hoorde er was iets van onvrede,
maar muitend? Moelijk te geloven.
Kan je voorstellen?
Na alles wat hij voor ze heeft gedaan,
is hij niet zeker ervan of ze...
langer voor hem zullen vechten.
En de lagere klasse heeft een heel heel betrekkelijk gevoel voor trouw.
Niet beledigend bedoelt.
Ik bedoel jou niet. Jij bent lagere klasse,
maar ik bedoel, de lagere klasse in het algemeen.
Een beperkt gevoel voor trouw.
Verontschuldig me.
Mijn beste nicht,
ik hoop dat jij en de kinderen in orde zijn.
Ik heb een taak voor je.
Beleid geeft aan dat ik Pompey een nieuwe vrouw geef,
maar ik ben te lang afwezig geweest om te weten wie onder de vrouwen...
van onze familie geschikt zou kunnnen zijn.
Ik zou Caplurnia vragen, maar ofschoon een uitstekende vrouw,
heeft ze geen inzicht voor dit soort van zaken.
Doe me een plezier om ongeacht welk meisje uit te kiezen...
die waarschijnlijk het meeste behaagd...
en haar uit mijn naam hem aan te bieden.
Excuseer me, ik was afwezig.
Caesar had geen slecht nieuws voor je, hoop ik.
Nee, helemaal niet. Helemaal niet.
Wat een leuk feest. - Dank je.
Niet zo leuk zoals jij er in die jurk uitziet
En Octavia... Prachtig.
Nou, ik probeer.
Ze blijft erbij neerhangen.
Waar is Octavianus?
Hij is in Gallië.
Grote moeder zegt dat je jongen geen kwaad zal geschieden.
Goed.
Zeg me eens, hoe gaat het met je huwelijk?
Glabiuis is een goede man.
Je verrast me. Ik dacht altijd dat er onenigheid tussen jullie was.
Moet je altijd pinnig zijn?
Ik vroeg alleen maar. Verontschuldig mijn nieuwsgierigheid.
Er waren een paar moeilijkheden in het verleden,
maar die hebben we opgelost.
We houden heel veel van elkaar.
Nou, dat is zonde. Nu voel ik me slecht.
Ik dacht dat je overgelukkig zou zijn.
Hoe bedoel je?
Oom Julius is van plan je uit te huwelijken...
aan Pompey Magnus.
Oom Julius is van plan... - Ik weet dat Pompey een beetje grof is,
maar ik heb me laten vertellen dat hij een geschikte minnaar is.
En je zal de eerste vrouw in Rome zijn.
We moeten je van Glabius laten scheiden, natuurlijk zo snel als mogelijk.
Ik zal het niet doen.
Ik hou van mijn echtgenoot.
Als je niet vrijwillig van Glabius gaat scheiden,
dan zal Caesar aan Glabius vragen om van jou te scheiden.
En Glabius zal weigeren.
Ongetwijfeld, en dan wordt hij gedood.
En wilt iemand dat dat gebeurd?
Caesar zou dat niet doen.
De man is in Gallië voor acht jaar.
Hij is praktisch een wild dier.
De man heeft tranen in de ogen.
Tranen!
Hij houdt van mij.
Een vrouwelijke echtgenoot heeft geen nut voor niemand.
En je bedienden! Wat een ophef!
Ik denk dat je ze te veel eten geeft.
Een beetje meer arsenicum, denk ik, Gaia.
Probeer een beetje vrolijker te kijken, Octavia.
Het is voor de bestwil van de familie.
Kan me niet schelen.
Jij en ik en je broer zijn alleen in de wereld.
We moeten sterk zijn. - We zijn niet alleen.
Caesar is... - Caesar is in Gallië.
Pompey is hier.
Moed, mijn liefste.
De Parthen bedreigen mijn linker flank.
Dus, in plaats van de linies in te korten...
wat gewoonlijk zou zijn,
stuurde ik mijn reserve cavalerie en bestookte de aanvallers.
Bravo, Magnus. Meesterlijk.
Is hij het niet, Octavia, meesterlijk?
Meesterlijk.
Magnes, zeg me eens, en ben eerlijk.
Is mijn dochter aantrekkelijk voor je?
Heel aantrekkelijk, zonder twijfel.
Dan kan ik je zeggen dat Caesar,
als teken van zijn blijvende vriendschap,
haar wilt aanbieden om te huwen.
Is ze niet gehuwd met de jonge Glabius?
Gescheiden.
Misschien moet je tijd hebben om er over na te denken.
Verontschuldig me.
Ik ben overrompeld.
Hoe zou ik zo'n waardige en voorname bruid kunnen weigeren?
Caesar is veel te gul.
Uitstekend.
We zullen tot volgende maand moeten wachten...
voor een echte ceremonie natuurlijk,
tot Julia's rouwperiode voorbij is.
Vanzelfsprekend, vanzelfsprekend. Maar je kan je huwelijkse recht...
ieder moment je wenst nemen.
Nu, mocht je willen.
Werkelijk, dat is niet nodig. - Doe niet zo raar.
Octavia zou geen bezwaar hebben.
Er is geen reden voor verlegenheid.
Ten slotte zijn we nu allemaal familie.
Britse vrouwen... Dat zijn wilden.
Je moet ze jagen als herten.
Maar als je ze eenmaal onder je hebt,
meegaand als een hoer uit Narbo.
Geef je om niets anders dan vrouwen?
Is er iets anders?
Eten, denk ik.
Hou je niet van vrouwen?
Natuurlijk hou ik er van.
Ik ben met één getrouwd.
Ik heb een vrouw, Niobe. - Ik begrijp het. Centurions kunnen dus trouwen?
Ik heb speciale ontheffing gekregen.
Een speciale ontheffing? Dan moet ze een goede..
vrouw zijn.
Dat is ze.
Het is een tijd geleden dat je haar hebt gezien.
Zeven jaar, honderdveertig dagen.
Dat is zwaar. Mag Fortuna op je glimlachen.
Ikzelf, ik heb eenvoudigere smaak.
Mijn vijand doden, hun goud nemen...
en van hun vrouwen genieten.
Dat was het.
Waarom jezelf aan één binden.
Waar is dan de afwisseling? Waar is dan het plezier?
Pullo, wanneer is de laatste keer geweest dat je een vrouw had...
die niet huilde of betaling wilde?
Jij hebt de eerste wake. Wek me als de maan op zijn hoogst is.
Zoals u wilt, mijnheer.
Halt!
Zonen van Dis.
Het waren toch al niet zo'n goede paarden.
Mijn mensen vochten bij Zama en Magnesia,
mijn vader reed met Sulla, en ik ben gereduceerd tot dit...
ongepaard en beroofd door kinderen.
Mooi paard.
Kijk hier, Mars. Kijk hier, Mars.
Ik ben Titus Pullo. Deze bloederige mannen zijn mijn geschenk aan jou.
Dank de goden dat jullie kwamen. Ik ben jullie uiterst dankbaar.
Luister naar mij. Ik beveel je me meteen te bevrijden.
Leuke manier voor een slaaf om zo te praten. Met zo'n mondwerk kom je niet ver.
Ik ben geen slaaf.
Ik ben Gaius Octavianus van de Julii.
Achterneef van Julius Casear.
Gaius wie?
Ik ben een Romeins burger van edele afkomst,
en ik beveel je deze touwen door te snijden.
Zeg alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Wees er zeker van dat je voldoende zal worden beloond,
voor je diensten aan mij.
Merk je hoe goed hij praat?
Hij is overtuigend, dat moet ik hem toegeven.
Caesar zal bewijzen wie ik ben. Breng me naar hem toe.
Dat kunnen we nog niet doen. We hebben orders.
Welke orders? - We halen Caesars gestolen adelaar terug.
Caesar zal niet om zijn adelaar malen.
Jullie zijn loopjongens.
Als Caesar er niets om geeft, waarom stuur hij dan ons om hem te vinden?
Het zou vreemd zijn als hij geen moeite zou doen.
In feite is het verliezen van de adelaar bruikbaar voor Caesar.
Waarom zou dat bruikbaar voor Caesar zijn?
Omdat Pompey geen groot filosoof is.
Hij zal een symbolisch verlies opvatten als echte zwakte.
Leg uit.
Caesar wilt niet de eerste klap aan een oude vriend uitdelen,
dus laat hij Pompey hem het eerst aanvallen.
Pompey zal dat alleen doen als hij gelooft dat Caesar zwak is.
Nee. Ze zijn als twee broers, die twee.
Toen Julia stierf, werd de laatste band tussen hen verboken.
Caesar heeft de liefde van het volk van Pompey weggenomen,
en dat was diens meest dierbare bezit.
Een strijd is onvermijdelijk.
Pullo.
Blauwe spanjaarden.
Goedemorgen, oom!
Octavianus?
Een van Pompey's mannen. Ik beoordeelde hem verkeerd.
Ik dacht dat er strategie nodig was om hem tegen me te laten keren,
maar hij moet zich al hebben gekeerd toen Julia stierf.
En al die tijd verdedigde hij je in de senaat.
Hij heeft de sluwheid van een sardine, arme dwaas.
De strijd begint.
Het werd tijd.
Porca Juno.
Beste Pompey,
ik geloof dat de bijgevoegde man aan jou toebehoord.
Een kort berichtje om je te vertellen dat ik heb besloten...
het dertiende legioen dichter bij huis te laten overwinteren, bij Ravenna.
Op die manier heb ik het genoegen je binnenkort persoonlijk de eer te betuigen.
Pompey! Pompey!
Allemaal, dit is mijn nieuwe vrouw, Cornelia.
Misschien als je een kleine betovering gebruikte,
in plaats te mokken als een verstijfde oude koe.
was dit nooit gebeurd. - Oh, mijn beste!
Alsjeblieft, ik sprak uit woede.
Iedereen weet dat het een politieke afwijzing is.
Pompey en Caesar zijn nu vijanden.
Je hoeft maar naar Cornelia te kijken.
Arm, droevig kuiken, geplukt en gekookt.
Misschien neemt Glabius me terug.
Die zijn we beter kwijt.
We gaan iemand vinden, veel meer de moeite waard dan Glabius.
Ik ben onteerd en te schande gemaakt voor de hele stad!
Onzin!
Een meisje uit een goede familie kan nooit onteerd worden...
door een schurkachtige kleine pleb als Pompey.
Nee...
Ik ben het die er belachelijk is gemaakt.
Ik heb mijn gezicht verloren!
Ik wil hem dood.
En dat zul je krijgen.
Hiervoor zal Pompey boeten.
Translated by: Jonas1 www.nlondertitels.com